„Jeden dzień u Pana jest jak tysiąc lat, a tysiąc lat jak jeden dzień”. (2 P 3, 8) To słowa św. Piotra, które przypominały pierwszym chrześcijanom, ale i tak samo przemawiają do nas, że czas dany nam od Boga przemija bardzo szybko. Tak samo jak dla wielu przeminęło 40 lat kiedy matka Boża w Różanymstoku 28 czerwca 1981 r. otrzymała korony papieskie. Wielu wiernych parafii Matki Bożej Pocieszenia w Zalesiu uczestniczyło wówczas w tej pięknej uroczystości. Matka Boża w nadzwyczajny sposób wybrała to miejsce, które dziś stanowią przygraniczne tereny białostocczyzny. Różanystok – czytamy na stronie internetowej ojców salezjanów – „to jedno z najstarszych miejsc kultu maryjnego w Archidiecezji Białostockiej. (…) W 1652 roku, Szczęsny i Eufrozyna Tyszkiewiczowie przywieźli do swojej posiadłości w Krzywym Stoku, namalowany w Grodnie obraz Matki Bożej. Szczególne znaczenie miało wydarzenie z 21 listopada 1658 roku, kiedy to wierni zgromadzeni przed wizerunkiem Matki Bożej byli świadkami samoistnego zapalenia lampy znajdującej się przed obrazem. Według opisu dominikanina ojca Gabriela Jurkowskiego to zdarzenie powtórzyło się jeszcze 29 listopada i 3 grudnia 1658 roku. Ponadto przy przenosinach obrazu z sypialni Tyszkiewiczów do innego pokoju miało miejsce inne niezwykłe zdarzenie. Od obrazu rozeszła się woń świeżych kwiatów, a suche wianki, które go zdobiły nabrały świeżości. Od tego czasu przed obrazem Matki Bożej gromadziło się coraz więcej ludzi, którzy zaświadczali o wielu łaskach wyproszonych przez Jej wstawiennictwo…” Tyle ile minionych wieków, tylu wiernych wciąż daje osobiste świadectwo opieki i cudownej pomocy Matki Bożej. Ojciec Święty Jan Paweł II w liście z okazji koronacji obrazu napisał: „Jakże nie myśleć ze wzruszeniem o tym, że historia tego Sanktuarium odbija poniekąd historię całej naszej Ojczyzny, jej los, jej klęski, upadki, jej zmagania, zwycięstwo i chwałę. Było to i jest miejsce, w którym Matka Boża chciała w szczególny sposób zaznaczyć swoją obecność i miłość…” Te piękne uczucia towarzyszą także wiernym parafii Matki Bożej Pocieszenia w Zalesiu. Wyrazem tej miłości do Matki Maryi był trud podjęty przez około 50 osób, które wyruszyły 27.06.2021 r. po Mszy świętej ok. godz. 12:00 z Zalesia w stronę Różanostockiego Sanktuarium. Po pięciu godzinach, zmęczeni, uklękliśmy na schodach Bazyliki by ukłonić się Pięknej Pani. Za chwilę o godz. 17:00 rozpoczęła się uroczysta Msza św. pod przewodnictwem Nuncjusza Apostolskiego Abpa Salvatore Pennacchio. Matka Maryja otrzymała piękną szatę wykonaną w pracowni jubilerskiej Mariusza i Kamila Drapikowskich z Gdańska. Jaspisowe róże, złote różane koronki zdobiące szatę, wyrażają miłość do Królowej Nieba. Złożyły się na nią przetopione obrączki i cenna biżuteria wiernych z całej Archidiecezji. To znak poświęcenia i miłości do Matki. Pojmie to tylko ten kto choć raz ukląkł przy jej wizerunku.

«Nie mów: zgrzeszyłem i cóż mi się stało? Albowiem Pan jest cierpliwy. Nie bądź tak pewny darowania ci win, byś miał dodawać grzech do grzechu» (Syr 5, 4-5). „Nie wystarczy być dobrym!” – w dn. 2-9 maja 2021 r. donośnym głosem wołał o. Misjonarz – „bo przecież Chrystusowe «Biada!», skierowane do potępionych na sądzie ostatecznym, nie było przestrogą za złe uczynki, ale za grzechy zaniedbania: «Byłem głodny, a nie daliście Mi jeść; byłem spragniony, a nie daliście Mi pić… » (Mt 25, 42). „Czy kiedykolwiek spowiadałeś się z grzechów zaniedbania?!” – pytał Misjonarz. „Samo bycie dobrym jeszcze nie daje życia wiecznego. Naszym celem nie jest tylko być dobrym, ale być zbawionym! Naszym celem jest życie wieczne z Jezusem. Pan Jezus powiedział: «Wchodźcie przez ciasną bramę! Bo szeroka jest brama i przestronna ta droga, która prowadzi do zguby, a wielu jest takich, którzy przez nią wchodzą»” (Mt 7, 13). Misje Święte – dawna praktyka religijna Kościoła – to nieco rozbudowane, tygodniowe rekolekcje, które przeprowadza się w parafiach – zwyczajowo co 10 lat. Celem jest umocnienie i odnowienie życia wiary. Zwykle przybyli księża misjonarze głoszą wiernym nauki o zasadniczych prawdach wiary, sakramentach świętych i moralności. W parafii są odprawiane nabożeństwa, a na zakończenie misji wierni przystępują do spowiedzi i Komunii św., odbywa się uroczyste poświęcenie Krzyża Misyjnego, który ustawia się przed kościołem. Korzystając z tego czasu, każdy wierny ma okazję otworzyć swoje serce na Boga. Bogactwo modlitewne tygodnia misyjnego daje sposobność każdemu odnaleźć czas na skupienie i refleksję nad swoją wiarą. Celebruje się Msze św. z kazaniem misyjnym. Misjonarze głoszą nauki stanowe. W tym czasie chorym udziela się sakramentu namaszczenia. Każdego dnia podczas apelu misyjnego odbywają się spotkania z modlitwą Maryjną. Ostatnie misje w naszej parafii wedle relacji wiernych prowadzili ojcowie Sercanie (SCJ) w październiku 1983 r. Tym razem na zaproszenie odpowiedzieli oo. Franciszkanie z Niepokalanowa, których reprezentował o. dr hab. Ignacy Kosmana, OFMConv., wykładowca akademicki UKSW w Warszawie. Na zakończenie 9 maja 2021 r. uroczyście poświęcił krzyż misyjny, a każda rodzina uczestnicząca w Misjach Świętych otrzymała pamiątkowy krzyżyk. Panu Bogu niech będą dzięki!

W roku 2010 papież Benedykt XVI powiedział: „Łudziłby się ten, kto by uważał, że prorocka misja Fatimy już się zakończyła”. Przed laty, nie długo przed swoją śmiercią, w tym samym duchu wypowiedział się Kard. Stefan Wyszyński cytując słowa kard. Hlonda: „Zwycięstwo, gdy przyjdzie, przyjdzie przez Maryję”. Znakiem obecnego czasu epidemii jest przeżywane w wielu parafiach całej Polski 33-dniowe przygotowanie do zawierzenia się Matce Bożej wg. traktatu św. Ludwika Grignon de Montfort. Duchowość całkowitego oddania się Matce Bożej to sprawdzona i pewna droga odnowienia wiary przez Maryję. Droga ta otrzymała pełne błogosławieństwo Kościoła. Praktykę tą polecali i osobiście praktykowali wszyscy papieże XX wieku. Najwyżsi Pasterze zalecali tę drogę i udzielali apostolskiego błogosławieństwa tym, którzy na tą drogę wkroczą lub chociażby przeczytają traktat świętego Ludwika. W dniach od 8.11 – 10.12.2020 r. w naszej Parafii przeżywaliśmy rekolekcje w oparciu o indywidualne rozważania i modlitwy w domach. W dniach od 14-19.12.2020 r. parafianie przybywali do świątyni by uroczyście podczas Mszy świętej zawierzyć siebie i swą rodzinę Panu Jezusowi przez Niepokalane Serce Maryi. Ks. Proboszcz zawierzył Matce Bożej całą Parafię dn. 14.12. 2020 r. Zewnętrznym znakiem przeżytego Aktu Oddania Rodziny były wręczone Cudowne Medaliki św. Katarzyny Laboure z Matką Bożą oraz okolicznościowe pamiątki.


Św. Paweł w liście do Galatów wyraża swoje szczególe przywiązanie do znaku krzyża: „Co do mnie, nie daj Boże, bym się miał chlubić z czego innego, jak tylko z krzyża Pana naszego Jezusa Chrystusa (…).” (Ga 6, 14) Krzyż jest znakiem i sztandarem naszej wiary. Jego znaczenie streszcza się w słowach Pana Jezusa wypowiedzianych tuż przed swoją męką: „Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich.” (J 15, 13). Każdego dnia wpatrując się w dwie przecięte linie krzyża uczymy się miłości od Chrystusa, ale również składamy w nim nasze nadzieje i troski. Krzyż jak latarnia morska jest znakiem otuchy w trudnych doświadczeniach i przeciwnościach. Staraniem społeczności mieszkańców Łowczyk na progu wsi ustawiono nowy, piękny drewniany krzyż. Dnia 16.12.2020 r. po zmroku, o godz. 17:30 w czasie modlitwy poświęcenia wraz z księdzem proboszczem modliliśmy się o błogosławieństwo Boże mieszkańcom, oddalenie niebezpieczeństwa zarazy, a także za dusze zmarłych, którzy odeszli do wieczności.
„Krzyżu święty, nade wszystko,
drzewo przenajszlachetniejsze!
W żadnym lesie takie nie jest,
jedno, na którym sam Bóg jest.”
Pieśń pasyjna, autorstwa Wenancjusza Fortunat, biskupa Poitiers (zm. 601 r.), który ułożył ją dla uczczenia kawałka drzewa Krzyża świętego, podarowanego w 569 r. księżniczce Radegundzie przez cesarza bizantyńskiego Justyna II. Najstarszy zachowany polski tekst pochodzi z lat 1550-1555.


Pielgrzymka z Parafii pw. NMP Pocieszania w Zalesiu do Częstochowy, dn. 3.10. 2020 r.

Dn. 3. 10. 2020 r. w sobotę o świcie wyruszyła z naszej Parafii autokarowa pielgrzymka na Jasną Górę. W pielgrzymce wzięło udział 45. uczestników, w tym osoby z sąsiednich Parafii: Kuźnicy, Krynek, Sidry i Siderki, Supraśla, a nawet z Łomży. Po drodze nawiedziliśmy klasztor w Niepokalanowie i piękną, słynącą już cudami kaplicę Wieczystej Adoracji – Gwiazdy Niepokalanej. Po przybyciu do Częstochowy pielgrzymi mieli możliwość przejścia Aleją Najświętszej Maryi Panny prowadzącą pod Wały Jasnogórskie. Tam Aktem zawierzenia modliliśmy się prosząc Królową Polski o błogosławieństwo naszej Parafii, szczególnie na czas wyczekiwanych remontów. Po Mszy świętej w Kaplicy Różańcowej pielgrzymi udali się szlakiem Muzeum Jasnogórskiego, poznając bogatą historię Klasztoru Paulinów. Dzień uwieńczył udział w czuwaniu apelowym w kaplicy Cudownego Obrazu Matki Bożej Częstochowskiej. Nad ranem następnego dnia wróciliśmy do Zalesia. Bogu niech będą dzięki!